نقدی بر جمله " خودمان خرابش نکنیم"
باتوجه به سخنرانی قبل از دعای ندبه صبح جمعه که امروز با لحن بسیارشیواو دلنشین از شبکه 1صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد، جمله " خودمان خرابش نکنیم" ذهن مرا به خود مشغول کرد وباعث شد دو سه سطری برای مشغول کردن ذهن دیگران بنویسم.
آفریننده هستی اعمال هر کس را با ترازوی مربوط به شغل و پیشه اش وزن می کند. و از آنجایی که ارزش تک تک ذرات هستی برای آفریدگار قبل از بوجود آوردن مشخص است احتیاجی به سنجش ندارد . اگر سنجشی هم در کار باشد که هست برای باز بینی مخلوق دارای عقل و شعوراست که ازنتیجه کردار دنیاییشان با خبرشوند .
ما قدرتی از خود نداریم که چیزی را درست یا خرابش کنیم بلکه فهم ما از مسائل ناقص است که بعضی از امور خواسته یا نا خواسته موافق میل ما نمی شود.
شمای روحانی اگر کلمه ای را بجا تکلم نکنی مثل این است که بنایی به اندازه میلیمتری شاغولش را از حالت اعتدال خارج کند.
من معلم اگر با برنامه مناسب درس و زمان تدریس ومکان و بقیه شرایط لازم سرکلاس درس حاظر نشوم ضررش برای متعلم اگر بیشتر از کم فروشی طلا فروش نباشدکمتر نیست.
یک جمله و برداشت شما از آن
مسئله و حل مسئله
چگونه می توانیم دو دایره رسم کنیم که مساحت یکی دو برابر دیگری باشد؟
به شرح زیر عمل می کنیم.
1) با استفاده ازپرگار دایره ای به شعاع دلخواه رسم می کنیم..
2) با استفاده از گونیا دو شعاع عمود بر هم آن را رسم می کنیم.
3) دایره به دو کمان تقسیم می شود.
4) دهانه پرگار را به اندازه کمان کوچکتر باز می کنیم.
5) به مرکز دلخواه دایره ای رسم می کنیم.
6) مساحت این دایره دوبرابر مساحت دایره قبلی است.
از خوانندگان با تحصیلات حد اقل سوم راهنمایی انتظار می رود دلیل راه حل مسئله فوق را بدانند .













